GROENVOORZIENING   GLASTUINBOUW   VEEHOUDERIJ   AKKER & TUINBOUW   MILIEU

MILIEUTIPS  GROENVOORZIENING

Snoeiafval, veegsel en tuinafval zelf verwerken 

en toch voldoen aan de strenge wetgeving.

Financiën spelen een rol bij het al of niet storten van materiaal dat vrijkomt bij een groenproject.  Zelf composteren lijkt dan een financieel aantrekkelijk initiatief. Lang niet altijd voldoet dergelijke compost aan de normen voor compost. Hier enkele tips: 

Indien uw bedrijf zelf de ruimte heeft om groenafvallen op te slaan en te mengen dan wel te composteren, wilt u later ook het materiaal kunnen inzetten in een of ander groenproject.  Dergelijk materiaal dient een BOOM certificaat te hebben waarbij hoofdzakelijk naar de zware metalen en het organische stofgehalte wordt gekeken.

Sinds 1993 is het verplicht om alle compost met een B.O.O.M. certificaat aan te bieden. Grote composteerders laten hun gehele doen en laten certificeren. Kleinere composteerders certificeren per partij compost. Het B.O.O.M. besluit staat voor: Besluit Overige Organische Meststoffen, waarbij elke producent / aanbieder van compost moet voldoen.

De volgende problemen zien wij in de praktijk wanneer een hoveniersbedrijf de compost bij ons heeft laten onderzoeken voor een B.O.O.M – certificaat.

Een meer doordacht werksysteem kan deze twee problemen verzachten.

TIP 1
De aanwezigheid van gronddelen zoals zand en klei in de compost zorgen er voor dat het organische stofgehalte wordt beperkt. Materialen waarin zichtbaar die gronddelen aanwezig zijn moeten we apart houden van de organische stof rijke, groene materialen zoals snoeihout en ander plantaardige resten. Deze grondrijke afvalstoffen kunnen we beter apart houden en of direct storten.

TIP 2
Veegsel is niet alleen rijk aan gronddeeltjes, maar vaak ook rijker aan zware metalen. Ook harkvuil uit een tuin waarin krullen verf van de kozijnen is terecht gekomen kan veel lood of zink bevatten.

TIP 3
Laat het materiaal niet te lang doorcomposteren. Hoe langer compost doorverteert, des te hoger wordt het zware metalen gehalte. Dit klinkt misschien vreemd, maar doordat bij de vertering veel organisch materiaal verloren gaat en de zware metalen achterblijven, wordt dit gehalte automatisch steeds iets hoger.